Refine Search

New Search

Results in Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi: 1,605

(searched for: container_group_id:24575)
Page of 33
Articles per Page
by
Show export options
  Select all
Şeyma Kökcü
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1821-1842; https://doi.org/10.29000/rumelide.1227402

Abstract:
To communicate appropriately with native speakers to maintain communicative tasks like ordering food or refusing to do a favor without any misunderstandings, learners need to acquire the sociocultural features of the target language (TL) pragmatic units like speech acts. One source of input providing the learners with these TL sociocultural features is the coursebooks they use in classrooms. This study’s goal was to explore the strategy types and authenticity of speech acts in second language (L2) Turkish coursebooks. To achieve this, request and refusal strategies in dialogues in three B2 level L2 Turkish coursebooks were identified and classified based on the type of strategies through content analysis. Following that, a coursebook authenticity questionnaire including these dialogues was conducted with 50 native speakers of Turkish asking them to rate how natural these dialogues sound natural. Results showed that the types of strategies in the investigated coursebooks reflect the natural use of direct and indirect strategies in Turkish depending on the politeness variables of power and social distance relationship between the interlocutors. It was indicated by the results of the questionnaire that while requests and refusals in the dialogues sound natural, they do not sound totally natural, meaning that there is still something unnatural in these utterances. Limitations and suggestions are discussed in the article.
Ihsan Doğru, Emad Abdelbaky Abdelbaky Aly
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1129-1161; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222236

Abstract:
خرج المسرح إلى الوجود منذ أكثر من ألفين سنة ونال مكانته بين سائر الفنون الأدبية، فقد بدأ باليونان فأخذ منهم الأوروبيون وبعد ذلك أخذت سائر الأمم -بما فيهم العرب- من الأوروبيين، وهو فن قد يشمل داخله أنواع الفنون الأخرى؛ كالغناء والرقص والشعر، وهو مرتبط بالفن من ناحية وبالأدب واللغة من ناحية أخرى، وكثيرا ما دار نقاش حول لغة المسرح وكيفيتها بين كتَّاب المسرحيات والباحثين فيها وما زال هذا النقاش مستمر إلى يومنا هذا. منذ حوالي قرن ونصف من الزمان بدأ فن المسرح ينقل إلى البيئة العربيَّة عن طريق ترجمة المسرحيات الأوروبية وبدأ الكتَّاب العرب ينهمكون فيه، فانتقلوا من مرحلة الترجمة الى مرحلة الإبداع، فبرز كثير منهم بمؤلفاتهم؛ ومن أشهرهم توفيق الحكيم الذي ألَّف كثيرا من المسرحيات وذاع صيته بين أواسط الفن والأدب، وفي الوقت نفسه هو حاول وضع قالب خاص بالمسرح العربي. وتوفيق الحكيم –بقوله- حاول تبسيط لغة مسرحياته وتقريب العامية من الفصحى، وقد تحدَّث الكاتب في أواخر مسرحيته المسماة (الورطة) عن مشكلة اللغة وتقريب العامية من الفصحى واستخدم مصطلحات مثل (تفصيح العامية) و(العامية الفصحى) و(عربية التخاطب) وأشار إلى خطر في...
Dilek Bulut Sarikaya
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1495-1506; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222340

Abstract:
Material ecocriticism, representing a material turn in ecocritical studies, is faithfully committed to undermine the anthropocentric ideology of humans’ superiority over the natural environment and reconfigures human and nonhuman beings as materially entangled entities whose stories as well as physical bodies are interwoven together. What essentially emphasized by the material ecocritical theory is the indistinguishable relatedness and the coexistence of the physical universe and the textuality, the mattfer and the language, human and nature. Demolishing human’s exceptional status over nature and rejecting any kind of human guardianship of nature, material ecocriticism unshackles nature from human representations, definitions or meanings and attributes vitality and agency to natural elements that are capable of producing meaningful stories of their own. Accordingly, Dylan Thomas (1924-1953) reinforces man’s situatedness within the earth throughout his poetry, instead of constructing impermeable discrepancies between human and nature. Thomas develops material ecological understanding of the universe in which human and nonhuman entities are biologically connected to each other. Therefore, the aim of this study is to analyze Dylan Thomas’ poetry from the perspective of material ecocriticism to provide an insight to Thomas’ depiction of nature as a dynamic entity rather than as a passive object.
Ömer Gökhan Ulum, Eser Ordem
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1515-1522; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222348

Abstract:
English language teaching departments have been regarded as neutral and prestigious for more than a century. However, the colonial, neocolonial, postcolonial and neoliberal practices of these departments are forgotten. In this study, we aim to deconstruct this ideology and develop a critical perspective within the framework of critical pedagogy and critical discourse analysis. Both of these two approaches aim to analyze power, power relations, forms of knowledge and subjective experiences. This study is based on collaborative autoethnography that prioritizes researchers` beliefs, experiences, observations and stories. We asked 10 guiding questions that showed how we came to reject our current identity in ELT discipline that produced various forms of knowledge that constitute certain discursive practices. We aimed to show that ELT departments in Turkey are a continuation of this colonial and neoliberal mind, and therefore a new space should be created for other languages to take their place on social circles. We strongly recommend that ELT departments can incorporate lessons that reinforce criticality, critical pedagogy and critical discourse analysis so that the real historical conditions could be shown to the students and teacher candidates in these departments. Therefore, new discourses can be constituted and produced to allow novel subjective experiences and practices.
Müjde Demiray
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1236-1244; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222251

Abstract:
Lying is an act of distortion of reality by pretending what is communicated is true. Then, what if people tell lies to themselves to manage to carry on their lives and bear the unpleasant facts of the world surrounding them? We all tell lies to ourselves to be content with our lives, and these lies are well-constructed and long-lasting. People try to create an alternative to reality, i.e. an unreal life. These lies are commonly regarded as vital lies, life lies, and illusions. Illusion and reality have been a significant concern and theme of literature, most particularly in modern drama since the Renaissance. Many scholars, philosophers, and writers have dealt with the dichotomy between reality and illusion in their works since ancient times. The study explores how the vital lies adopted by the characters in Strindberg’s Miss Julie (1888). It also aims to exhibit the characters’ motivations and worldviews in their social context and question why they lie to themselves. Furthermore, it reveals if any loss of vital lie causes harms to the characters. The reason why I have chosen this play for my analysis is that the plot of Miss Julie is mainly based on lies, deceptions, dreams, and illusions. The play features the characters from nobility and lower class with a dialectic of class conflict. The paper also attempts to deal with how this dialectic of class conflict operates between Julie and Jean in terms of their vital lies. The extracts taken from the play exhibiting the life lies are good opportunity for the readers/audiences to be conscious of the vital lies embedded in real life. This study employs a qualitative descriptive approach.
Bekir Zengin
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1223-1235; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222248

Abstract:
Kolonyalist hareket ile kendinden farklı görünen insanlarla karşılaşan Batı, ilkel olarak adlandırdıkları bu gruplara karşı kendi üstünlüklerini güç ile gösterirken, bunu teorik düzlemde de temellendirmişlerdir. Alman idealistlerinden Fichte diyalektik yöntem ile ben’in karşısına ben olmayanı koyarak, ben’in kendisini daha iyi bilebileceğini söyler. Fichte, eylemeyi ön plana çıkararak, eyleyen ben’in üstün konumda olacağını ifade eder. Döneminin kolonyal hareketlerinden haberdar olan Hegel de bu sava yakın bir sav ile ben ile ben olmayan arasında bir üstünlük savaşı olduğunu belirtir. Bu mücadele sonucunda kazanan efendi, kaybeden köle durumuna düşmektedir. Fichte ve Hegel’den sonra gelen düşünürler de benzer görüşlerle, hiyerarşik düzeni kalıcılaştırmışlardır. Öteki konumuna itilenin kendisini ifade etme gücü ve yeteneğinden yoksun bırakıldığını söyleyen Spivak, bu durumun emperyalist sistemin, madunun kendini temsil etmesini de engellediğini vurgular. Batının cezbedici özelliklerinden dolayı Batı veya Amerikan üniversitelerinde eğitim alarak, o ülkelere katkı sağlayan Üçüncü Dünya ülkesi vatandaşları, 11 Eylül saldırılarından sonra farklı gözle görülmeye başlamışlardır. Pakistanlı İngiliz bir yazar olan Mohsin Hamid, potansiyel bir terörist gözüyle görülen bu kişilerden biri olan Cengiz’in hikâyesini otobiyografik özellikler de taşıyan romanı Gönülsüz Köktendinci’de kaleme alır. Romanda Cengiz, gerçek olup olmadığı tartışılabilecek olan bir Amerikalı ile sohbetinde, kendi ülkesini ve halkını anlatmaya çalışır. Geri dönüş tekniğiyle hikâyesini anlatan Cengiz, Amerikalılardan farklı görünen herkesin terörist olmadığını ispatlamaya ve ötekileştirmenin boyutlarını da göstermeye çalışır. Bu çalışmada öncelikle öteki kavramının ağırlıklı olarak Fichte ve Hegel’den hareketle felsefi temelleri ortaya konulacaktır. Çalışma aynı zamanda Öteki kavramını sömürgecilikle ilişkilendirerek Gönülsüz Köktendinci’de ötekileştirilmiş insanların kendilerini ifade etme çabalarını da göstermeyi amaçlamaktadır.
Ibrahim Koç
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1420-1433; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222299

Abstract:
According to the presuppositions of Marxist ecology and ecosocialist philosophy, an economic system that is obsessed with productivity and seeks continuous growth, in other words, a system that encourages unlimited growth within the limited ecosystems of planet Earth, will eventually lead to the exhaustion of the resources and dysfunction of the system. Environmental problems such as pollution, global warming, deforestation, endangered animals and depletion of natural resources can be determined to be the direct results of economic activities which should be the main issue of focus. In this regard a Marxist ecocritical reading of The Flood finds close links between the traces of climate crisis, such as extreme precipitation, drought or endangered species and the economic, political and military preferences of the City administration, such as imperialist wars, colonial activities and populist behaviours of corrupted politicians. While doing this, the author has obviously benefited from some real-life events to show the impact of environmental problems on society. Therefore, The Flood offers its reader examples of modern understanding of industrial capitalism that sees nature as an endless store of raw materials and that still poses a major obstacle to the sustainability of the integrity and well-being of the natural environment. Thanks to its nonconventional ending, the novel also questions the possibility of a change in the fundamental dynamics of capitalism in the case of a major environmental disaster.
Muzaffer Derya Nazlipinar Subaşi
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1329-1339; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222260

Abstract:
For a long time, the whole world has been going through difficult times and lurching from one crisis to another including natural disasters, climatic changes, economic uncertainty and political/social turmoil. However, among them, COVID-19 is the one that has put people all around the world in a situation beyond their control with its devastating and lifelong consequences. Since December 2019, it feels each day like people are living out some dystopian novel’s future anew. Like the citizens portrayed in those dystopian works, the citizens of a global pandemic have lost the mastery over their own bodies and minds, and they are imprisoned in a disciplinary system of COVID-19. In that disciplinary system, the coronavirus seems not to discriminate between people; however, its long-lasting impacts do not fall equally. In fact, in a chaotic atmosphere of the pandemic, the patriarchal system makes use of the pre-existing inequalities through which women, once again, are confined into a life of passivity and submissiveness. Due to the toxic masculinity that spreads as fast as coronavirus, they are either forced to accept those truth(s) constructed in semi-silence or internalize them by ignoring. Considering those issues and analyzing The Handmaid’s Tale (1985), one of the most challenging and repulsive works of Margaret Atwood, this study aims to justify the fact that nothing depicted in this novel is too distant future for today’s women, especially after COVID-19. Therefore, basing its argument on Foucauldian discourse analysis and French post-structuralism, it focuses on clarifying how women of the post-pandemic world may also fall victim to violence, exploitation and abuse emanated from toxic masculinity if they remain silent and ignorant against insidious and penetrating phallocentric discourses prevalent in their current societies.
Seher Aktarer
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1382-1390; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222291

Abstract:
This paper aims to analyse the spiritual transformation of the Dreamer/Narrator on his way from a sinful nature to divine virtue in medieval dream poem Pearl by the Gawain-poet. At the beginning of the poem, the bereaved dreamer is grieving for the loss of a girl, most probably his daughter and mourns for his lost “pearl”. He cannot comfort himself by any means and fails to surrender to the divine will as a consolation. As a typical aspect of the genre, the dreamer, then, sleeps and finds himself in a vision where he meets the “Pearl Maiden”. The maiden looks like his pearl, yet he notices that she has been transfigured. She marks that she lives blissfully as a queen in the New Jerusalem now as one of the brides of the Lamb. Through a theological argument, the Pearl Maiden intends to teach him divine values and make him abandon his worldly desires to which he is too loyal. After this peculiar experience, the dreamer wakes up and realizes that he is also transformed into a person who can now comfort his intense grieving by submitting himself to heavenly virtues. In this light, the paper examines the way the dreamer in Pearl changes his perspective from a penchant for worldly desires to a total heavenly conduct under the guidance of the Pearl Maiden.
Semahat Aysu
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1534-1545; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222355

Abstract:
Developing vocabulary is one of the important parts in foreign language learning. In other words, vocabulary is necessary not only for productive skills but also receptive skills. Thus, students have to continue vocabulary development beyond the classroom. Students have to plan, learn and monitor themselves while they are studying vocabulary. In order to achieve it, they need to be autonomous learners. Considering the effect of learner autonomy on language learning, this study aimed to identify to what extent Turkish EFL students were autonomous and how the learner autonomy affected their vocabulary learning. 26 preparatory class students participated in this study. Data were collected via learner autonomy scale, a pre-vocabulary test, a post- vocabulary test, and students’ questionnaire with 1 open-ended question. Results showed that students could be categorized as moderately autonomous as the mean values of the items were more than 3.19 (±1.021). However, learner autonomy did not statistically significantly explain the variation in vocabulary learning. Learner autonomy explained 4% of the variation in vocabulary learning, which was a very small effect on vocabulary learning. As a suggestion for further studies, an experimental study could be designed to promote learner autonomy and language learning strategies and motivation as other independent variables could be examined in terms of vocabulary learning.
Sena Damla Yeşilyurt Özer, Emrah Görgülü
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1340-1349; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222265

Abstract:
Foreign language learning is a tough process which contains gaining of knowledge, comprehension and finally employing acquired knowledge into practice. Since acquisition of foreign language knowledge include emotional capabilities as well as mental activities, foreign language anxiety (FLA) is a crucial component of this process. While there has been various research on FLA in literature for years, most of the previous research mainly focuses on adults or young adult learners (aged 18-25) in formal education environment. There exists a certain gap when it comes to FLA levels of learners from different ages and learning activities in various educational environments. In that sense, this study uniquely spotlights young adolescent learners of foreign languages and their FLA levels in virtual classrooms. Considering the fact that young adolescents have a very close relationship with technology, such students’ FLA levels present distinctive variations in virtual classrooms when compared to face-to-face classrooms. This study fundamentally aims to reveal to what extend virtual classrooms and online materials affect young adolescents’ FLA and to explore the reasons lying behind the possible changes in FLA levels by using a sample group of learners of English studying in middle school. A questionnaire and semi-structured interviews were used to obtain data. Based on the collected data, it was discovered that the upsides of virtual education positively affected young adolescents’ FLA levels. However, certain shortcomings of virtual education have also been unveiled during this study. This study presented crucial insights on young adolescents’ FLA levels and how these levels showed an alteration in virtual classrooms.
Pınar Süt Güngör
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1523-1533; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222350

Abstract:
During the first third of the 20th century, scientific advances in genetic research led to an alarm for the modern world and mankind. Under the coercion of artificial intelligence and sterilization programs sponsored by the state, cultural values have been deeply influenced. British author Kazuo Ishiguro, along with his latest novel Klara and the Sun, poses several pertinent questions about the moral standards of existence and humanity. Klara and the Sun is a dystopian novel that offers a speculative future through which the effects of advanced technology, science, and artificial intelligence concepts may be decoded. Ishiguro’s serious concerns about a new society and changing social relations question human insecurity in different layers of the community. The desire to create a master race through a gene-modification process forms the main structure of the narrative. Therefore, based on eugenic attempts in the modern world, this study, addresses the violation of ethical standards that cause inequality, marginalization, and miscommunication. This study seeks to present important insights into the science of genetics and eugenics through the characters of the novel. Josie, a lifted girl, and Rick, an unlifted boy, exemplify the superiors and inferiors of the community that punctures the goals of a biocapitalist and technology-dependent society. In this sense, this article aims to uncover the results of eugenic programs that force people to modify their genes for social improvement, especially social relations.
Serda Güzel
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1391-1400; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222294

Abstract:
Mrs. Dalloway (1992) romanı ölüm, bireyin kendini yetersiz ve anlamsız hissetmesi ile travmanın yarattığı ruhsal sorunların insan hayatında ne gibi sonuçlar doğurduğuna odaklanmaktadır. Roman Mrs. Dalloway’ın verdiği parti hazırlıklarıyla başlar. Romanın başlarında iki önemli olgu göze çarpmaktadır ve bu kavramlar parti kavramı ve savaş algısıdır. Parti kavramı sıradan hayatın sıradan, mutluluk hallerini temsil etmektedir. 1. Dünya Savaşından sonra oluşan travmaların insan hayatına etkilerini romanda görmekteyiz. Septimus Smith karakteri savaş mağduru olarak tasvir edilmektedir ve bu bağlamda ölümü, hayattan kopuşu çağrıştırmaktadır. Parti, savaş, ölüm, mutluluk kavramları romanın dilbilimsel dizgisinde iç içe geçmiştir ve bu zıt kavramlar olarak adlandıracağımız kelimeler romanın manik depresif dil inşasını ve anlamını yaratmaktadır. Karakterlerin iç dünyalarında yaşadığı yolculuklar bilinç akımı tekniği kullanılarak yansıltılmıştır. Buna bağlı olarak bipolar bozukluğun, depresyonun, manik depresif hastalıkların romanda dilsel davranışlarla nasıl yansıtıldığı bu makalenin amaçlarından biridir. Çalışma nitel bir çalışmadır, metin analizi ve söylem analizi makalede kullanılan yöntemlerdir. Okuyucu olarak, Clarissa Dalloway ve Septimus karakterlerinin ruhsal hastalıkları ve sancılarını karakterlerin iç monologlarında ve diyaloglarında görmekteyiz. Bu çalışmada, yazarın dilbilimsel davranışları sözcük ve cümle bağlamında incelenerek romanda inşa edilen manik depresif dil olgusu araştırılacaktır. Yürütülen araştırma sonucunda ulaşılan bulgulardan birisi, ataerkil toplum ve düzen, aynı bağlamda uzantısı olan militarist ideoloji ve söylem romandaki karakterlerin travmatik hayat yaşamasına neden olan durumlardır.
Eser Ordem
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1507-1514; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222344

Abstract:
Studies on language proficiency of foreign language teachers have evoked considerable interest in recent decades. However, only mainstream core skills have been propounded in line with the framework of conventional approaches that have ignored critical perspectives. Although critical theory emanating from the ideas of Marx has produced critical pedagogy that aims to enable individuals to approach any subject or issue from a socio-political perspective, its applications have been insufficiently observed in the realm of language teacher education. This study aims to help language teachers improve critical language proficiency by providing them with an example of practice with a tentative syllabus. The benefit of using such an example might enable them to perceive language as an aim in itself rather than merely a tool that is devoid of criticality. Therefore, adding the dimension of criticality to mainstream language proficiency composed of core skills may produce critical language teachers as intellectuals attempting to transform their immediate social circles and create meaningful changes with an emphasis on the adoption of intrinsic motivation. The incorporation of critical literacy and critical consciousness into the content of language proficiency can empower language teachers in that they can address authentic socio-political issues that provide authentic, meaningful and comprehensible input which can turn into output. In this sense, criticality and reflection can be two indispensable elements of language proficiency for language teachers.
Sevda Polat
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1605-1621; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222383

Abstract:
Dilde var olan sözler bir dilbilim dalı olan sözcük bilimi tarafından incelenir. Sözcük biliminin önemli konularından olan sözcüksel araçlar; çok anlamlılık, eş anlamlılık, sesteşlik, zıt anlamlılık, mecaz, yan anlamlılık vb. dilin kelime hazinesinin zenginleştirdiği gibi kelime bilgimizi de zenginleştirerek genişletir ve aynı zamanda o dilde konuşma becerimizi artırır. Sözcük biliminin ayrılmaz parçası olan kelime oluşumu kategorisi ise diller için esastır. Kelime oluşumu kategorisi söz varlığını çeşitlendirerek zenginleştirir. Bazen dilde benzer gibi görünen kelimeler ses, yapı bilimsel ve en önemlisi anlam olarak birbirinden farklılık gösterir. İlk bakışta benzer gibi görünen bu kelimeler birbirinin yerine kullanılamayan kelimeler grubudur. Rus dilinin de önemli bir kısmını oluşturan bu tür kelimeler, ses olarak benzer ancak anlam bakımından kısmen veya tamamen farklılık göstermektedir. Bu tür kelimeler Rusçada paronim (Rus. пароним) olarak adlandırılmaktadırlar. Çağdaş Rus dil bilgisinde paronimler, ses olarak birbirine benzer ancak anlam olarak eşleşmeyen kelimeler olarak tanımlanır. Kendi aralarında bir çift oluşturan bu tür kelimeler genellikle kullanımda hatalara yol açar. Paronim kelimelerin anlamlarını karıştırmadan cümlede doğru bir şekilde kullanmak, aktarmak istediğimiz fikri anlaşılır kılmaktadır. Bu kelimelerin anlamlarını ayırt etmenin erişilebilir yolu sözlüklerdir. Rusçada paronim sözlüklerin varlığı bu dilde bu kelimelerin çokluğunu göstermektedir. Bu makalede, Çağdaş Rus dilinin söz varlığının önemli bölümünü oluşturan paronimler, başka bir deyişle benzer sözcükler ele alınmaktadır. Öncelikle Rusçadaki paronimlerin genel yapılarının, hangi anlamlı sözler grubunda çoğunluk oluşturduğu daha sonra ise paronim kelimelerin cümlede anlamsal alanı nasıl etkilediği üzerinde durulacaktır. Aynı zamanda Rusçada kullanılan paronim sözlüklere ve paronomaziya kelimelerinin paronim sözcüklerden ayıran özelliklere değinilecektir. Bu makalede ele alınan konudaki amaç; Rusçadaki paronimlerin yazılışlarına, telaffuzlarına ve onlarla birlikte kullanılan kelimelere dikkat edilmesi gerektiğidir.
Tuğba AKBAY ŞİMŞEK, Emre Toprak
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1245-1268; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222252

Abstract:
Bu araştırma, ilköğretim ikinci kademede İngilizce dersi alan öğrencilerin, yabancı dil öğrenme sürecinde kelime öğrenme stratejilerini kullanma düzeylerine etki eden faktörleri incelemek üzerinedir. Araştırmanın örneklemini 2019-2020 eğitim öğretim yılında İç Anadolu’da büyükşehir statüsünde olan bir ilde ortaokullarda öğrenim gören toplam 810 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrencilerin kelime öğrenme stratejilerini kullanma düzeyleri incelenirken İngilizce dersi başarı puanı, cinsiyet, öğrenim görülen okul türü, sınıf seviyesi, aile gelir düzeyi, kardeş sayısı, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, annenin İngilizce bilme durumu ve babanın İngilizce bilme durumu değişkenleri kullanılmıştır. Veri toplama sürecinde araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu ve Yabancı Dilde Kelime Öğrenme Stratejileri Ölçeğinden (Kocaman ve Kızılkaya Cumaoğlu, 2014) yararlanılmıştır. Verilerin analizi karar ağacı algoritmalarından CHAID analizi ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda, öğrencilerin kelime öğrenme stratejilerini kullanım düzeylerini cinsiyet, sınıf seviyesi, annenin İngilizce bilme durumu, babanın İngilizce bilme durumu, öğrenim görülen okul türü ve İngilizce dersi başarı durumu değişkenlerinin etkilediği görülmüştür. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre çözüm önerileri sunulmuştur.
Kuğu TEKİN, Zeynep Rana Turgut
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1474-1483; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222309

Abstract:
Ian McEwan’s 2019 novella, The Cockroach, which is considered a product of “brexlit,” is a bitter satire of British politicians’ Brexit project. According to the author, the rising waves of ultranationalism, seasoned with British politicians’ unreasonable populist discourse, drifted Britain out of the European Union. In the novella, McEwan’s chosen medium in criticising Britain’s status quo ante Brexit is satire. Due to its corrective nature, satire tends to repair and/or reform prevailing ills. However, in The Cockroach, McEwan does not intent to correct the troubles brought to Britain by Brexit, which he sees as the manifestation of stark irrationality. Indeed, political humour accompanies McEwan’s exclusive satirical style, for the author was aware of the fact that the British Conservative Party’s political slogan – “Get Brexit done” – had already fulfilled its mission by the time he was writing The Cockroach. Thus, this article follows the fictional route drawn by McEwan in The Cockroach in presenting how the bilateral association of populism and jingoism can darken the future vision of a country whose parliamentary democracy has a history of almost two centuries.
Anastasiia Shkurenko, Filiz Cele
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1561-1604; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222381

Abstract:
This study examines the acquisition of functional morphology which overtly marks lexical aspect in Russian by adult second language (L2) learners of Turkish. Russian and Turkish are different in the ways they mark both grammatical and lexical aspects. In Russian, both grammatical and lexical (telic) aspects are marked by overt verbal morphology. In Turkish, however, while the grammatical aspect of verbs is marked by inflectional morphemes, which also express tense and/or mood (Kornfilt, 1997), lexical aspect (telicity) is marked by quantized nominal arguments combined with dynamic verbs. We tested 16 L1 Turkish/L2 Russian learners and 16 L1 Russian speakers on a Semantic Entailment (SE) task with telicity and boundedness semantic features and a Truth-Value Judgment (TVJ) task involving sentences with perfective and imperfective forms including quantity and non-quantity internal argument themes. The results of the SE task indicated that L2 Russian speakers were not as successful as L1 Russian speakers in choosing the most logical entailment to perfective sentences rather than imperceptive sentences. The differences between the two groups were statistically significant. The results of the TVJ task also indicated that L2 Russian speakers were less successful than L1 Russian speakers in matching perfective and imperfective sentences with correct pictures. These findings support the claim that adult L2 speakers have difficulty with the acquisition of functional morphology, in particular aspectual morphology and its telicity feature.
Veysel Işçi
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1401-1419; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222297

Abstract:
Stylistics can be defined as analysing literary texts by employing some linguistic tools. Thus, there is a powerful relationship between stylistics and literary criticism and combining them while doing literary analysis helps literary critics to be more aware of the process of the interpretating literary texts. In this context, this study sets out to examine two significant works in 20th-century English literature within the framework of concepts and theories introduced in the studies of stylistics. The study first analyses Ambulances (1961) by Philip Larkin, a prominent author in post-war England and a nationally favourite poet. While doing so, it focuses on Larkin’s repeating themes and subjects, involving pessimism, death, and fatalism. Then, the present study examines Harold Pinter's Victoria Station (1982). An English playwright and eminent British dramatist who has won many awards, Pinter has written a lot of plays and dramatic sketches. In his plays, one can mostly see complex ambiguities, elegiac mysteries, and comic uncertainties. Therefore, this study is centred on Pinter's authorial and textual styles in Victoria Station by often referring to his explicitly political critiques. In both cases, the study employs Mick Short's stylistics toolkit, a methodology provided as an online course at Lancaster University (2005).
Zeynep Asya Altuğ
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1311-1328; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222256

Abstract:
This paper aims at analysing William Faulkner’s novel As I Lay Dying through a variety of contemporary reading strategies, especially to identify his famous character Addie Bundren. In the novel, Addie represents Faulkner’s narrative ego, a monstrous-feminine double, who is capable of experiencing and sublimating the paternally repressed desires. In this respect, the major framework will be constructed on Julia Kristeva’s theories of abject and abjection and her rereading of the Lacanian narrative of human subject. Within the scope of traditional Western culture and language, pre-oedipal stage, as identified with the mother, has been treated as a nonverbal, oppositional realm that threatens the subject’s ego and the boundaries constructed through law and language. Unlike the traditional psychoanalytical approaches which conceptualize the maternal register as a threat to subject’s identification process and his incorporation to the Symbolic order, contemporary theorists intersect at the point of investing on the subject’s eternal bound to his pre-oedipal source of existence. Along with Kristeva, theorists with alternative literary perspectives will also be employed. Through several reading strategies based on issues like sexuality, gender or contemporary feministic politics to Grotesque and Surrealist approaches, this study will identify whether Faulkner’s narrative ego in As I Lay Dying inspires a feministic voice for the emancipation and self-realization of marginalized or subordinated subjects of language.
Ferit Şahin
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1462-1473; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222304

Abstract:
The Chrysalids (1955), previously titled Re-Birth in the U.S. edition, is set in a post-apocalyptic fictional country called Labrador and narrates the story of a small agricultural community striving to live for thousands of years after the world was devastated by a massive nuclear disaster. It is regarded as one of Wyndham’s science fiction masterpieces together with other novels written after 1940s. However, The Chrysalids has generally been regarded as a post-apocalyptic novel focusing on a speculative future where a new generation with telepathic abilities emerge. The severe criticism of a theocratic dystopia in the book has been neglected by most of the critics. The current paper aims to present the way religious dystopia is established in The Chrysalids by elaborating on how Wyndham uses narratives of Christian theology as a context in constructing the dystopian religious society in the novel. It further discusses how individuality is oppressed by religious authority in the hands of religious devices and presents the bildungsroman perspective of the story by depicting the spiritual metamorphosis David, the protagonist, undergoes in parallel with what the title of the novel allegorically signifies. In this regard, the study tries to figure out how Wyndham’s dystopian narrative include the characteristics of bildungsroman tradition.
Hatice Şebnem Sunar
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 585-592; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222068

Abstract:
Filolojik disiplinler, kültürel dinamiklerden beslenen bir söylem alanına yaslanır ve bu alanın içinde yorumlanır. Filolojiler, bağlı bulundukları dil ve edebiyatın bilgisini sunan söylem ve disiplin alanlarıdır. Türkiye’de yabancı dil filolojileri, Nazi Almanya’sından kaçmak zorunda kalan Yahudi bilim insanları tarafından 1933 Üniversite Reformu kapsamında kurulan ilk akademik kürsüler arasında yer alır. Böylece yabancı bir dilin ve edebiyatın bilgisinin sunulduğu bir eğitim kurumu olarak bu kurum, kendini siyasi ve kültürel anlamda konumlandıran bir söylem alanına dahil olur. Bu, temeli erken dönem Cumhuriyet Türkiye’sinde atılan Batılılaşma söylemidir. Batılılaşma kendi içinde paradoksal bir yapı sergiler. Bir yandan kendisine karşı antiemperyalist tavır alınan, fakat diğer yandan da bütün kurumlarıyla birlikte devralınması gereken bir söylem olarak karşımıza çıkar. Ulus olma tasarımı da dahil olmak üzere, kültüre ve topluma ilişkin olarak erken dönem Cumhuriyet Türkiye’sini şekillendiren kültürel tasarımlar bu paradoksal durumun etkisi altında kalırlar. Darülfünunun 1933’te kapatılarak yerine Batı’ya dönük eğitim veren bir akademik kurum olarak İstanbul Üniversitesinin kurulması da bu tasarımlar arasında sayılır. Bu anlamıyla üniversite, Türkiye Aydınlanmasının önemli bir etabını oluşturur. Zira üniversite, uluslaşma sürecinde yeni bir nesil yaratma ödevini üstlenir. Bu çalışma, 1933 Üniversite Reformu’yla kurulan yabancı dil filolojilerinin aslen Batılı bir bilgiyi dolaşıma sokmaları bakımından Türkiye Cumhuriyeti’nin kültür pratikleri içinde hangi konumu işgal ettiğini araştırmayı amaçlamaktır.
Özge Özbek, Gül Tekay Baysan, Ece Korkut
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1191-1209; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222243

Abstract:
Bu çalışmanın başlıca amacı bir söylem türü olan diyalogların içinde bulunduğu öğretim materyallerini incelemektir. Çalışmada Yabancı Dil Olarak Fransızca Öğretimi alanında medya söyleminde yer alan diyalogların, öğrenenleri söylem çözümlemesi gerçekleştirmeye yönlendirmek amacıyla kullanılıp kullanılmadıkları incelenmiştir. Çalışma, Fransız televizyon kanalı TV5 Monde tarafından oluşturulan Fransızcanın öğretimi/öğrenimiyle ilgili web sitesinde kullanılan diyaloglara odaklanmıştır. Çalışmada öncelikle Yabancı Dil Olarak Fransızca Öğretiminde Söylem Çözümlemesinin önemi ve ortaya çıkışı, daha sonra da medya söylem türlerinden biri olan diyaloglar ele alınmıştır. Son olarak TV5Monde Fransızca öğretimiyle ilgili web sitesinden alınan ve Diller İçin Avrupa Ortak Başvuru Metni’ne göre özerk (Fr. autonome) olarak kabul edilen C1 düzeyindeki bir diyalog söylem kavramları ve terimleri açısından çözümlenmiştir. Çalışmanın sonucunda incelenen diyaloğa ait öğrenen ve öğretmen dosyalarının söylem çözümlemesi kavramlarını ve etkinliklerini içerdikleri ve öğrenen kişiyi söylem çözümlemesi yapmaya yönlendirdikleri saptanmıştır. Ancak incelenen diyaloğun C1 düzeyinde olduğu düşünüldüğünde söylem çözümlemesine ait daha fazla alıştırmanın (konuşucuların konumlanması, söylemsel kimlikleri, başvurdukları stratejiler vb.) gerçekleştirilebileceği de söylenebilir. Öğrenen dosyasında yer alan alıştırmaların herhangi bir ünitede alıştırmalarda olması gereken sıra ve içeriğe uygun olduğu da çalışmadaki saptamalar arasındadır. Gerçekleştirilen incelemenin sonunda, diyaloğa ait tüm alıştırmaların açık uçlu sorulardan oluştuğu görülmüştür. Öğrenenin bilgilerinin ölçülmesinde ve değerlendirilmesinde çeşitliliğin artırılması için farklı alıştırma türlerinin birlikte kullanılması önerilebilir.
Sevinç Akdoğan Öztürk
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1210-1222; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222245

Abstract:
Bu araştırmada, 2000-2022 yılları arasında Türkiye’de gerçekleştirilen Fransız dili eğitimi alanında yapılmış lisansüstü tezler incelenmiştir. Amaç bu alanda yapılmış yüksek lisans ve doktora tezlerinin araştırma eğilimlerini belirleyerek yapılacak yeni çalışmalara yön verebilmektir. Bu doğrultuda, tarama modelinden yararlanarak YÖK Ulusal Tez Merkezinin veri tabanından verilere ulaşılmıştır ve tarama sonucunda 97 yüksek lisans, 29 doktora olmak üzere 126 teze ulaşılmıştır. Doküman inceleme ile içerik analizi kullanılarak veriler temalara ve kategorilere ayrıldıktan sonra yorumlanmıştır. Tezler, yazıldıkları yıl, yazım dili, kullanılan yöntem, seçilen örneklem ve tez konusu bakımından toplamda beş parametreye göre incelenmiştir. Verilerden yola çıkarak yüksek lisans tezlerinin en çok 2019 yılında yazıldığı ve yüksek lisans tezlerinin neredeyse 3’te 1’i kadar olan doktora tezlerinin de en çok 2014 yılında yazıldığı tespit edilmiştir. Yazım diline bakıldığında, her iki tez türü için en çok Fransızcanın kullanıldığı görülmektedir. Fransız Dili Eğitimi Bilim Dalında yapılan tezlerin büyük çoğunluğunun nitel araştırma yönteminden yararlanılarak yazıldığı ve en çok kullanılan örneklem türünün ders kitapları ve diğer tür kitaplar olduğu, bununla birlikte ona çok yakın sayısal değere sahip olan, üniversite öğrencileri olduğu söylenebilir. Değerlendirmeler neticesinde, araştırma konularının eğitim-öğretim süreci teması altında topladığımız, yöntem-teknik ve ders materyalleri kategorilerinde daha fazla sayıda olduğu görülmüştür. Araştırma sonucunda, tezlerin yoğunlukla kitap incelemesi üzerine olduğu tespit edilmiştir.
Sibel Ergün Elverici
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1369-1381; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222279

Abstract:
It is true that current technological advancement has a great influence on the lives of individuals in the world. This advancement inevitably brought their use to education. When the undeniable importance of learning and teaching English is taken into consideration, one of the most important concerns of English language education may be creating compelling input in learning environments. In this sense, the increasing popularity of mobile technologies as well as technology use for educational purposes has attracted serious attention in terms of questioning their effects in various settings for language education. Therefore, this study investigates whether Web 2.0 tools like Edmodo would support English classes in a way to form compelling input in blended learning environments and whether it would have an impact on high school students’ overall academic performance and most specifically speaking performance. The mixed methods research design was used to collect data so data came from a needs analysis, Oxford Placement Test (OPT), Key English Test (KET) and student follow-up interviews. The data were analysed by using descriptive analysis techniques and t-tests. The results of the study suggest that despite the possible other factors affecting the overall results at the end of the intervention, it is still possible to claim the benefits of using Web 2.0 tools in creating compelling blended learning environments in English language education.
Alper Tulgar
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1350-1358; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222267

Abstract:
Directed by Janet Grillo, Jack of the Red Hearts examines the growing relationship between the autistic teenage girl Glory, played by Taylor Richardson, and Jack (Jenny Jaffe), who hides her identity to be taken into the house as Glory's babysitter. Mark Haddon’s novel The Curious Incident of the Dog in the Night-time reflects the hypersensitive reactions of Christopher, who is on autism spectrum and how he under responds to sensory stimuli. In terms of representation, autistic characters are especially exposed to increasing prejudices in films and novels. These prejudices started with the movie Rain Man and gave birth to the stereotype that all autistic individuals are geniuses. For autistic individuals, who have such a hard-to-break stereotype, every film made and every novel written about them should not be considered as products in which directors and writers can only reflect their personal views and limited experiences about autism. Fictional products, especially cinema and literature, shape the perception of autistic individuals in society. Being aware of this absolute link between fictional texts and autism will both provide solutions to the representation problem of autistic individuals and respond to the needs of neurotypical parents. In the selected movie, demonstrating that the autistic individual causes problems in marriage and the mother’s use of the “cure autism now” cup reflect autism as a problem and a disease. However, the bond formed between the caregiver and the autistic young girl is an example of the destruction of prejudices.
Gianluca Colella
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1546-1560; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222359

Abstract:
Le opere lessicografiche sul piemontese pubblicate nella prima metà del XIX secolo segnalano che il sostantivo miraco(l) [mi'raku] (< lat. MIRACULUM) si è grammaticalizzato non solo in un marcatore discorsivo indicante una sorpresa o qualcosa di inaspettato, ma ha anche sviluppato il significato epistemico di ‘forse’, ‘probabilmente’. Questo fenomeno rappresenta un unicum nel panorama romanzo e accomuna il piemontese a tutte quelle lingue tipologicamente lontane che esprimono la categoria linguistica della miratività. Partendo dall’analisi di documenti letterari in piemontese dei secoli XVIII e XIX (in particolare commedie teatrali) con questo contributo si cerca di mostrare come l’evoluzione semantica di questo peculiare marcatore discorsivo possa entrare a pieno titolo, data soprattutto la sua trasparente etimologia, nel dibattito che riguarda la controversa categoria della miratività e del suo rapporto sia con l’evidenzialità sia con la modalità epistemica.
Emine Çavdar
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1175-1190; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222241

Abstract:
L’analyse des lettres joue un rôle essentiel dans l’apprentissage des langues étrangères. Cette recherche se base sur les analyses sémantique et morphosyntaxique d’une centaine de lettres littéraires et d’une centaine de lettres ouvertes. Nous faisons recours au logiciel Hyberbase, afin d’analyser les données textuelles de notre corpus. Dans la première partie sémantique, nous examinons les voisinages de « Je » et « Vous » comme étant les mots les plus fréquents. Dans les lettres littéraires, on remarque que les cooccurrences du « Je » sont « croire, devoir, vouloir, remercier, supplier » tandis que pour les lettres ouvertes ce sont plutôt « voir, musulman, savoir, philosophe, honnête ». Quant aux cooccurrences de « Vous » dans les lettres littéraires, ses voisinages sont « avoir, demander, prier, pouvoir, aimer » alors que les cooccurrences de « Vous » sont « pays, chanson, homosexuel, puisque, expliquer » dans les lettres ouvertes. Dans la deuxième partie morphosyntaxique, nous comparons nos deux corpus en prenant appui sur certaines variables dont le nombre moyen de mots par phrase ainsi que par paragraphe. Nous ferons aussi intervenir la structure des phrases particulièrement des phrases interrogatives, ainsi que la question de la ponctuation et des structures grammaticales (pronoms, adjectifs et verbes). En conséquence, les divergences du point de vue du voisinage de ces mots peuvent aussi s’expliquer par le fait que les lettres ouvertes sont plutôt écrites pour l’incitation à la révolte, à la paix, à la justice contrairement aux lettres littéraires qui ne sont pas consacrées à éveiller les consciences des gens.
Fatoş Işıl BRİTTEN
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1484-1494; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222310

Abstract:
Doğu-Batı Sorunsalı Türk romanının gelişiminde en temel ikili karşıtlıklardan biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu doğrultuda Peyami Safa’nın Fatih-Harbiye (1931) romanı adından da anlaşılacağı üzere semtler üzerinden bu ikiliği kurmaktadır. Fatih geleneksel, muhafazakâr yaşamı temsil ederken Harbiye ve çevresi Türkiye’nin Batılılaşmış Avrupai yüzünü temsil eder. Romanın karakterleri de semtler gibi simgeseldir ve ana karakter Neriman’ın Doğulu Şinasi ve Batılı Macit arasında tereddütte kalması üzerinden Türkiye halkının bu iki kültürün dünya görüşü ve yaşam tarzı arasında sıkışmışlığını, kararsızlıklarını ve bu etkilerin sonucunda oluşan öfke ve buhranlarını yansıtması açısından oldukça önemli bir eserdir. İngiliz romanının gelişiminde ise dikkat çeken temalardan biri kır ve şehir karşıtlığıdır. Jane Austen’ın Akıl ve Tutku (Sense and Sensibility) adlı kanonik romanı her ne kadar ön planda mantık ve duygusallık ikiliğini tartışsa da arka planında kırsal alan ve şehir karşılaştırması yapar. Şehri temsil eden Londra materyalizm, sınıfsal yükselme hırsı ve bencillik ile ilişkilendirilirken kırsal alan sıcak duygular, sağduyu, ağırbaşlılık ve geleneksel İngiliz yaşamı ile bağdaştırılır. Londra kötü haberlerin ve olayların kaynağıdır. Olay örgüsü ancak Londra’dan kırsal alana gidince çözümlenir. Bu çalışmada Peyami Safa’nın Fatih-Harbiye ve Jane Austen’ın Akıl ve Tutku (Sense and Sensibility) (1811) romanları karşılaştırmalı olarak incelecektir. Her iki metinde de karakterler, temalar arasında belirgin koşutluklar bulunmaktadır. Semtler, köyler ve şehir merkezleri gibi yerleşim yerleri ile ilgili olarak romanların temelinde ikili karşıtlıklar oluşturulmuş ve eserlerdeki ana kadın kahramanların arzu ve tutkuları bu yerleşim yerlerinden doğrudan etkilenmiştir.
Ayşegül DEMİR
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1281-1289; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222255

Abstract:
Having its roots in faiths such as Judaism and Christianity, the term ‘patriarchy’ refers to a system of authority in which males are regarded as superior to females and wield power over them. While some women have submissively internalized the patriarchal system, others have raised their voices and spoken out against it. Short stories written by women writers are one way to examine this system. However, there is a wide disparity in these authors' attitudes toward women. Some depict brave new women who transform and progress as the narrative goes on, while others feature stereotypical female figures who are submissive. The purpose of this paper is to compare the short stories written by Kate Chopin and Rose Tremain to those by Edith Wharton and Clare Boylan in order to determine whether or how much these authors criticize the patriarchal system. It is argued that Chopin and Tremain are the most critical of patriarchy, whereas Wharton and Boylan represent women within a patriarchal framework. Both Chopin and Tremain provide a comprehensive analysis of human nature, regardless of whether they are discussing men or women, with all of their complexity and inner struggles. Authors such as Wharton and Boylan, on the other hand, depict women in patriarchal societies in their natural state, without offering any solutions or suggestions. In their accounts, societal or sexual injustice is motivated by financial considerations.
Hakan Dilman
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1434-1461; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222302

Abstract:
COVID-19 salgını döneminde uzaktan eğitimle yapılan yabancı dil öğretiminin öğretmenlerce değerlendirilmesi başlıklı bu çalışma İstanbul ilinde kamu ve özel eğitim kurumlarında görev yapan 24 yabancı dil öğretmeninin gönüllü katılımıyla yapılmıştır. Çalışmanın amacı uzaktan eğitim ile yapılan yabancı dil öğretimi sürecinin genel değerlendirmesi, karşılaşılan zorluklar ve sürecin iyileştirilmesi ile ilgili öğretmenlerin görüşlerinin öğrenilmesidir. Çalışma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim ilkeleri ile düzenlenmiş ve öğretmenler ile yüz yüze mülakat yapılarak veriler derlenmiştir. Bu dönemde yabancı dil öğretimi yapan öğretmenlerin değerlendirmeleri uzaktan eğitimin yabancı dil öğretimi için uygun olup olmadığı, öğrencilerin derse katılımları, bu süreçte yapılan ölçme ve değerlendirmenin güvenilirliği, ders işlenişi, konu kapsam, öğrenme ortamı ve teknik alt yapı hususlarında öne çıkmaktadır. Çalışma, uzaktan eğitimin yabancı dil öğretiminin doğal yapısını bozduğu, öğrencilerin sözlü dil kullanım becerilerinin ölçümlemesinin yapılamadığı, bu dönemde yapılan sınavların güvenirliliğinin tartışmalı olduğu, öğretmenlerin çalışma saatlerinin belirsizleştiği, konu kapsamın daha da genişlediği, materyal talebinin arttığı, ev ortamından eğitimin sürdürülmesinin diğer ev ahalisinin de yaşamlarını olumsuz etkilediği, öğrencilerin öğrenme sorumluluklarını yerine getirmedikleri, velilerin bu dönemde daha etkin rol oynaması gerektiği gibi sonuçları ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçların eğitim konularında karar vericilere ve uygulayıcıları ile eğitimin diğer paydaşlarına uzaktan eğitimle yabancı dil öğretiminin gelecekteki planlanmasına, icrasına, yapılacak öğretimin ölçümlenmesine, uzaktan eğitime uygun materyal hazırlanmasına, öğrenci ve aile sorumluklarının geliştirilmesine katkıda bulunacağı değerlendirilmektedir.
Ansı SEV ATEŞ
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1359-1368; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222268

Abstract:
Weight is Jeanette Winterson’s retelling of the myth of Atlas. Winterson writes over the familiar story of Atlas in Weight and creates a unique narrative, still retaining the traces of the myth, which gives it a palimpsestuous structure. The novella links storytelling to a geological process through the image of the palimpsest. Winterson also brings together different genres, narrative worlds, and modes of discourse in the novella. The palimpsest is a term that explicates this pluralistic, multi-layered nature of the text, and it is also a device the author uses as a strategy to comment on the nature of storytelling; the palimpsest both shapes the structure of the text and functions as an element that informs the content. In other words, the author creates a palimpsestuous text which embodies distinct but connected palimpsests and invites the reader to read the text and its constituents as palimpsests that operate on several levels of signification. This study argues that the palimpsest, an oxymoronic structure of fragmentation and wholeness, constitutes the basis of Winterson’s Weight, a text which epitomises this concept. Drawing on various critics’ ideas on the concept, this paper aims to read Weight as a palimpsest and to explore the various palimpsests embedded in the text.
Sema Gökenç Gülez
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1162-1174; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222237

Abstract:
Yu Hua (余华,1960-...), Çin’in Mao (毛泽东,1893-1976) sonrası dönemi önemli yazarlarından biridir. Çocukluğu Kültür Devrimi (文化大革命,1966-1976) döneminde geçen yazarın eserlerinde siyasi hareketin etkileri ve izleri görülür. Yu Hua’nın Çin’in 20. yüzyıldaki sosyal durum ve toplum olguları üzerine işlenmiş “Yaşamak (活着)” adlı romanı, 1993 yılında Çin’de yayımlanmasının ardından yasaklanmış, fakat daha sonra Zhang Yimou (张艺谋,1950-...) tarafından sinemaya uyarlanmıştır. Roman, Çin toplumunun Çin’in iç savaşından başlayarak Kültür Devrimi’nin sürdüğü 1976’lara kadarki süreci, sosyal, kültürel ve siyasi açıdan toplumun geçirdiği dönüşümü ve o dönemdeki siyasi hareketlerin insanların yaşamlarına olan etkilerini, kırsal kesimde yaşayan insanların gündelik yaşamlarını ve hayatta kalma mücadelelerini çeşitli karakterler üzerinden incelemektedir. Roman, Xu (徐) ailesinin hayat hikâyesini temel alarak, ailenin yaşanmışlıklarını Fugui’nin (福贵) gözünden anlatmaktadır. Fugui aile üyelerinin her birinin ölümünü gören ve en sonunda yaşlı öküzü ile yapayalnız kalan bir karakterdir. Fugui ve ailesi Çin’in iç savaşı, Büyük İleri Atılım (大跃进,1958-1960) ve Kültür Devrimi gibi siyasi hareketlerden dalga dalga etkilenir ve bu siyasi hareketlerin gölgesinde yaşam mücadelesi vermeye çalışırlar. Romanda çeşitli hikâyeler üzerinden ele alınan konular, o dönemdeki siyasi hareketlerin toplumdaki insanların hayatlarına olan etkilerini göstermekte ve aynı zamanda Çin toplumunun bahsi geçen dönemlerdeki sosyal hayatını yansıtmaktadır. Bu çalışmada, edebiyat sosyoloji kuramı doğrultusunda, Yu Hua’nın kaleme aldığı Yaşamak adlı roman analiz edilerek, romandaki karakterlerin yaşadığı olaylar üzerinden o dönemde yaşanan siyasi hareketlerin insanların hayatlarına olan yansıması ve etkileri hikâyedeki örnekler üzerinden incelenecektir. Çocukluğu Kültür Devrimi döneminde geçen yazarın kaleme aldığı eseri incelemek, Çin’in o dönemdeki toplum yapısını ve siyasi hareketlerin insanların yaşamlarına olan etkisini anlamak açısından önemlidir.
Parastou Pourhassan
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1269-1280; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222253

Abstract:
This paper explores Morrison’s post-emancipation perspectives regarding the Black people’s movement and explores their identity deconstruction and reconstruction based on the reclamation of their authority and ownership to form their black identity in Beloved. Considering how these people were physically and emotionally exploited, Morrison sees the fundamental solution of black liberation through the recovery and reclamation of authentic blackness. To examine the relations between the black and white people in Beloved, this paper refers to the works of Homi Bhabha and Frantz Fanon to merge hybridity, mimicry, and ambivalence concepts. Considering Fanon’s black problem in the facts of blackness and Bhabha’s hybridity and resistance theories, this paper traces Morrison's Beloved and debates how and where she locates the liberated black identity. Reconfiguring the experiences of a black slave woman who murders her baby, the author unfolds how black people attain liberty and self-authority at the center of an oppressive system. Eventually, Morrison concludes that the black identity is constructed on the socio-political ground where cultures are hybrid, and these black people are recreated as resistant individuals.
Gökçe Mine Olgun, Dilara Pinarbaşi
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1748-1779; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222087

Abstract:
Bu çalışma, yan metinsel unsurların çeviri süreçleri ile ilişkisini açığa çıkarmakta ve çevirinin yalnızca metin odaklı bir olgu olmadığını ortaya koymaktadır. Gérard Genette’in Seuils [Eşikler] (1987) adlı eserinde eşikler olarak tanımladığı yan metinler; başlık, alt başlık, epigraf, sonsöz, eleştiri yazıları ve dipnotlar gibi eserin bütünlüğünü sağlayan unsurlardır. Eser ile okur arasındaki sınır bölgesini kaplayan, okurun esere geçişini sağlayan ve eserle olan ilişkisini düzenleyen bu unsurlar çeviri süreçleri bağlamında da etkin bir role sahiptir ve kitabın okurla olduğu gibi çevirmenle olan ilişkisini de belirlemektedir. Bu çalışma, çevirmen Ferda Fidan tarafından Fransızcaya kazandırılmış iki ayrı yazınsal metnin çeviriyle ilişkilendirilebilecek yan metinsel unsurlarını ele almaktadır: Enis Batur’un Acı Bilgi Fugue Sanatı Üzerine Bir Roman Denemesi (2000) ve Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli (1973) adlı eserlerinde ve erek metinlerinde yer alan yan metinsel unsurların çeviri bağlamındaki etkisi, Genette’in yan metinsellik yaklaşımı temel alınarak araştırılmaktadır. Çalışmada öncelikle, Acı Bilgi [Amer Savoir] adlı eserin yan metinsel uzamının irdelenmesi sonucunda eser adı, kapak, epigraf gibi unsurların Roman Jakobson’un çeviri türleri sınıflandırmasında (1959) yer alan göstergelerarası çeviri türü ile ilişkisi açığa çıkarılmıştır. Ardından, Anayurt Oteli adlı eserin erek metninin [L’Hôtel de la Mère Patrie] dipnotlar, sonsöz, anı ve çevirmenle yapılmış söyleşi bağlamında ele alınması sonucunda, yan metinsel unsurların Theo Hermans’ın “Çevirmen’in Sesi” kavramı (1996) ile olan ilişkisi açığa çıkarılmıştır. Her iki örnek özelinde ele alınan ilgili unsurların eserin anlamını, üslubunu, kaynak ve erek kültürlerdeki konumunu belirleme işlevine sahip olduğu saptanmıştır. Yan metinsel unsurların çeviri süreçleri ile olan ilişkisinin iki ayrı inceleme nesnesi bağlamında açığa çıkarıldığı bu çalışmada, çeviri çalışmalarında yan metin odaklı bir yaklaşımın altı çizilmektedir.
Uğur Özgür
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1007-1021; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222181

Abstract:
İsnat grubu, sıfatların isimden sonra gelmesiyle oluşan ve bazıları zamanla kalıplaşan kelime grubu olarak karşımıza çıkmaktadır. İsnat grupları, cümle içerisinde farklı oluşumlarla görülmektedir. 1. İsnat grubunun birinci unsuru ekli olanlar. 2. İsnat grubunun birinci unsuru eksiz olanlar. 3. İsnat grubunun birinci unsuru çoğunlukla organ adlarından oluşanlar. 4. İsnat grubu yapısındaki kelime grupları çoğunlukla sıfat olarak kullanılır. 5. İsnat grubu yapısındaki kelime gruplarının zarf olarak yer aldığı örnekler bulunmaktadır. 6. Kalıplaşmış birleşik isim olarak da kullanılmaktadır. Çalışmada, İsnat grupları hakkında araştırmacılar tarafından makale ve gramer kitaplarında yapılan açıklamalara yer verildikten sonra halk şairlerinin şiirlerinde geçen isnat grupları tespit edilmiştir. Halk şairleri, şiirlerinde az sözle çok şey ifade edebilmek ve anlatımı kuvvetlendirmek için deyim ve atasözlerinin yanında sıklıkla isnat gruplarını da kullanmışlardır. Sevgilinin güzelliklerini anlatmak için “boyu uzun, beli ince, kaşı keman, yanakları kırmızı, ağzı şeker, yüzü çifte benli, kaşları kara, gözü sürmeli, yanağı gamzeli, göğsü nakışlı, gerdanı bir karış benli vb.” isnat gruplarına başvurmuşlardır. Halk şairlerinin hepsine bir makalede yer vermek mümkün olamayacağı için sınırlamaya gidilmiştir. Sadece Karacaoğlan ve Dadaloğlu’nun şiirlerindeki isnat grupları tespit edilmiştir. Tespit edilen isnat gruplarının, şiir içerisindeki kullanımına yer verilmiştir. Ayrıca tespit edilen isnat gruplarının oluşum şekilleri üzerinde durulmuştur. Sonuç bölümünde de isnat gruplarının niçin kullanıldığı ile ilgili çıkarımlarda bulunulmuş ve günümüzde yaygın kullanılan isnat grupları örneklerine de yer yerilmiştir.
Seda Ensarioğlu
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 922-935; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222149

Abstract:
İlke (arkhe) kavramı filozofun düşünme eylemindeki dayanağı oluşturması açısından merkezi bir kavramdır. Filozofun ilke kavramını kabul etmesi, ona verdiği anlam boyutları ve bu ilkelerin kaynağına dair yaptığı izah, onun felsefî kimliğini oluşturacak özelliktedir. Zira ilke, var oluşun ve bilginin kendisinden çıktığı kaynaktır. Aristoteles’in sözlük niteliğinde olan Metafizik’in “Delta” kitabının ilk maddesinde ele aldığı bu kavram daha sonra İslam felsefesinin baskın geleneği olan Meşşâî gelenekte de önemini muhafaza ederek nazarın konusu olmuştur. Bu çalışmada öncelikle ilke kavramının Aristoteles’in sisteminde ve Fârâbî ve İbn Sînâ’nın görüşlerine istinaden Meşşâî gelenekte hangi anlamlarda kullanıldığı, bu anlamların kesin bilginin imkânı başta olmak üzere hangi felsefî kabullere işaret ettiği ele alınacaktır. Daha sonra bu felsefî sistemlerde ilke kavramının ontoloji, epistemoloji ve ahlak alanlarında karşılıklarının ne olduğu incelenecektir. Bu bağlamda varlık ve iyi kavramları ile doğru düşünmenin ilkeleri olan özdeşlik, çelişmezlik, üçüncü halin imkansızlığı ilkeleri ele alınacaktır. Son olarak ise tasavvur ve tasdik türünden olan bu ilkelerin insanda doğuştan mı olduğu yoksa tecrübeye mi dayandığı tartışması dikkate alınarak ilkelerin kaynağı hakkındaki görüşlere yer verilecektir. Bütün bu incelemenin birbiriyle irtibatlandırılması sonucunda “kendisi burhan olanın burhanı olmaz”, ilkesine binâen bilginin ilkelerinin kabul edilmesinin varlığın tek bir ezelî ilkeye dayandırılmasıyla kopmaz bir ilişkiye sahip olduğu düşüncesi ortaya konacaktır.
Ayşe AYDIN
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 550-584; https://doi.org/10.29000/rumelide.1221919

Abstract:
Dünya coğrafyasında büyük bir alana yayılmış olan Türk Dili, birbirlerini mukayese ettiğimizde çeşitli fonetik ve ekleşme bilgisi özellikleri bakımından morfo-fonetik denkliklerle takip edebildiğimiz şive ve lehçeleri içine alan, cihet olarak Doğu, Batı ve Kuzey; kavmî olarak Karluk, Oğuz ve Kıpçak diye adlandırılan gruplardan oluşur. Türk dilinin kuzey şive grubu içerisinde Tatar ve Kazak Türkçeleri arasında bir geçiş Türkçesi özelliği gösteren Başkurt Türkçesi de Türk dilinin modern bir şivesi olarak tarihî gelişimini; halk şarkıları, destanlar, hikâyeler gibi halk edebiyatının sözlü ürünleriyle başlatmıştır. Destanlar, Başkurt sözlü geleneğinde kobayır, yır, irtek biçimlerinde adlandırılır. Türk destan geleneğinde karşılaşılan ifadeler, Başkurt destanlarında da benzer şekilde yer almaktadır. Bir dilin söz varlığının farklı açılardan ele alınması toplumların kültürel ve sosyolojik hayatlarını gözler önüne sermek bakımından tanıtıcı nitelikte olabilir. Türk milletinin edebiyat, folklor, sosyal ve ekonomik hayatının her aşamasında hayvanların, hayvan kültürünün ayrıcalıklı bir yeri olması; bu milletin yıllardır tabiatla iç içe yaşamasının doğurduğu zengin bir kültürün doğal neticesidir. Söz varlığı çalışmalarının millet hayatındaki tanıtıcı yönü gereği, bu çalışmada mitolojik destanlar, hayvan adları ve ilgili kelimeler bakımından ele alınacak, kelimeler kavram alanlarına göre tasnif edilip isim ve fiil başlıkları altında kullanım sıklıklarıyla birlikte gerektiğinde tarihten günümüze mukayese yöntemiyle değerlendirilecektir. Yer yer ilgili madde başı, Eski Türkçe ve Anadolu Ağızları içerisinde, varsa geçirdiği anlam değişmeleri ve fonetik değişimler bakımından da dikkatlere sunulacaktır. Bu sayede, uzun yıllardır doğa ile iç içe yaşamış Türk milletinin hayvancılık kültürünü destanlar bakımından da gözler önüne sermek amaçlanmaktadır.
Ufuk Bircan
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 668-681; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222097

Abstract:
Bu çalışma göstergebilimin temsilcilerinden Umberto Eco’nun dile yaklaşımını ve göstergebilim anlayışına getirdiği yenilikleri gösterme niteliğindedir. Makale, Eco’nun göstergebilim anlayışı çerçevesinde ele alınarak yazılı ve görsel yapıtlardaki göstergelerin okur, yazar ve izleyici bakımından nasıl yorumlanabileceğini belirtir. Makalede öncelikle göstergebilimin temel kavramları incelenmiştir. Göstergebilim hayatın tüm alanlarında karşımıza çıkan göstergelerin çözümlenme sürecinden bahsetmektedir. Bu çalışmada, metnin tek bir yorumunun olmadığını sonsuz sayıda yorumlanabileceğini ve yorumların aynı seviyede kabul görmediğinden hareketle aşırı yorumlara sınır çizmenin gerektiğini vurgulanmıştır. Eco öncesi dönemde, göstergebilim dilbilimin bir yan dalı ya da bir disiplini olarak kabul görürken, Eco ile beraber göstergebilim ve dilbilimin farklı nitelikleri göz önünde bulundurularak ayrı alanlar olduğu ortaya çıkmıştır. Eco göstergebilimin diğer alanlarla ilişkisi bağlamında film ve mimaride önemli katkılar sunarak, teorik ve pratik düzlemlerde filmlerin ve mimari yapıtların göstergebilimsel yoruma açık olduğunu iddia etmiştir. “Göstergebilim filmin anlaşılmasına ne derece katkıda bulunur?” ve “göstergebilimsel sorunların daha iyi anlaşılmasında filmsel deneyimler ne derecede yardımcı olur?” gibi temel sorulara Eco’nun verdiği cevaplar makalede betimlenmiştir. Eco metnin iç tutarlılığını sağlamak için okurun önemini vurgulayıp, okura merkezi bir konum vermeden metin-okur-yazar ilişkisini diyalektik açıdan kurgulamıştır. Metin düşüncedeki kuralcı ilkeler aşıldığı takdirde farklı yorumlara olanak tanıdığı için açık bir yapıdadır. Eco, açık yapıt kavramını, okuyucu, izleyici ya da dinleyicinin de yapıtın duyumsanmasına ve anlaşılmasına katıldıkları ve kendilerinden de bir şey kattıkları yapıt anlamında kullanmaktadır.
Celal Eryiğit
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 422-443; https://doi.org/10.29000/rumelide.1221876

Abstract:
Tarihi metinlerin ortaya çıkarılmasında Eski Anadolu Türkçesi verimli bir dönem olarak kabul edilir. Bu dönemde yazılan ve dil, kelime hazinesi, içerik, tür, konu, anlatım özelliği bakımından önemli eserlerden biri de Kırk Vezir Hikâyeleri’dir. Sade bir dil ile kaleme alınan bu eser, 15. yüzyılda yazılmıştır. Didaktik bir özelliğe sahiptir. Padişah ve diğer devlet yöneticilerine geçmişten hikâyeler anlatarak onları birçok konuda öğütlemeyi hedefleyen eser, bu yönüyle siyasetname özelliği taşır. Eserin söz varlığı açısından zengin unsurlar barındırması sebebiyle bu çalışmada araştırma konusu olarak ikilemeler seçilmiştir. Yurt içi ve dışında birçok nüshası bulunan çalışmanın British Library 1 7882 numaralı nüshası esas alınmıştır. Giriş bölümünde ikilemeler ile ilgili genel bilgi ve tanımlar verilmiştir. Kırk Vezir Hikâyeleri’nin konusu ve içeriği birinci bölümde tanıtılmıştır. İkinci bölümde metindeki ikilemeler tespit edilerek tekrar sayısı, anlamı, sayfa ve satır numaralarına göre sınıflandırılmıştır. Belirlenen ikilemeler anlam, köken ve yapı bakımından üç ana başlık altında incelenmiştir. Aynı kelimelerin tekrarıyla, eş, yakın, zıt anlamlı kelimelerin tekrarıyla ve yansıma kökenli kelimelerle yapılan ikilemeler anlam yönüyle irdelenmiştir. Eserde toplam 483 ikileme tespit edilmiştir. Türkçe, Arapça ve Farsça ikilemeler köken bakımından gruplara ayrılmıştır. Yapı bakımından ikilemeler ise basit, türemiş, birleşik ve fiilimsi özelliklerine göre tasnif edilmiştir. Sonuç bölümünde ikilemelerle ilgili genel değerlendirmede bulunulmuş, dikkat çekici özellikler belirlenmiştir.
Serdar Karaoğlu, Nazmi Alan
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 538-549; https://doi.org/10.29000/rumelide.1221913

Abstract:
Dil, geçmişten günümüze iç ya da dış etkenlerden dolayı sürekli değişip gelişen bir olgudur. Bu değişim, dilin ölçünlü yapısında hızlı bir şekilde gerçekleşirken o dilin ağızlarında ise daha yavaş gerçekleşmektedir. Bazen ölçünlü dilde kabul gören herhangi bir dil ögesi ağızlarda da yer edinebilmekte, ancak daha önceki ögenin yerini tamamıyla alamamaktadır. Yani dil kullanıcısı zihninde yer alan eski ögelere de konuşmasında her fırsatta yer verebilmektedir. Bu yönüyle bir dilin tarihî dönemleriyle olan bağlantısı ağızlarda daha net biçimde yer almaktadır. Aşağıdaki tümcelerde yer alan sındı ve soku (daşı) sözcükleri ölçünlü dilde olmayan ve Afyonkarahisar ağızlarında kullanılmaya devam eden eskicil ögelerdir. (a) (…) hē ondan sōna meselā ônceden sındı denirdi şindi ne§o sosyeteleşdî ma¢asa döndü. (Uysal, 2012, s. 249) (b) (…) meselā dibek de esas öz türkce şey§olara¢ so¢u daşı geçer bizde, dibek sōnadan meselā. (Uysal, 2012, s. 250) Bu bağlamda, çalışmanın konusu Afyonkarahisar ağızlarında eskicil ögelerdir. Bu nedenle, çalışmanın kapsamı Afyonkarahisar merkez ve ilçe ağızlarından oluşmaktadır. Bu kapsamda, Afyonkarahisar merkez ve ilçe ağızları üzerine yapılan çalışmalar esas alınmış ve söz konusu çalışmalar taranarak veriler elde edilmiştir. Elde edilen veriler, başta Dîvânu Lugâti't-Türk olmak üzere Eski Türkçe dönemiyle ilgili sözlük ve kaynaklarından faydalanılarak karşılaştırılmıştır. Çalışmada tespit edilen sözcüklerin, edebî yazı dili olan ölçünlü Türkiye Türkçesinde olmamasına dikkat edilmiştir. Ancak Güncel Türkçe Sözlük’te yer alıp halk ağzında kullanıldığı belirtilen sözcükler çalışmaya dâhil edilmiştir.
Muhammed Ali Ismail Fakirullahoğlu
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 635-651; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222075

Abstract:
Eski Türklerin tarihî dönem içinde, farklı coğrafi bölgelerde, doğayla iç içe bir yaşam tarzını benimsedikleri bilinmektedir. Eski Türklerin yerleşim yerlerinde kaşı karşıya kaldıkları önemli doğa olaylarından biri de rüzgârlardır. Türk dilinin günümüze ulaşan tarihî metinlerinde, eski Türklerin doğa olaylarıyla ilgili zengin bir söz varlığına rastlanabilmektedir. Eski Türklerin gündelik hayatında rüzgâr ve rüzgârın çeşitli niteliklerini karşılayan kelimeler de Eski Türkçe döneminden itibaren yazılı kaynaklarda tanıklanmaktadır. İlgili literatür incelendiğinde rüzgârın daha çok halk bilimi alanında yapılan ilmî çalışmalara konu olduğu görülmektedir. Diğer yandan dil bilim araştırmalarında ise rüzgâr ve rüzgâr kavram alanına ait söz varlığı üzerine yapılmış bazı önemli çalışmalar bulunmaktadır. Türk dillerinde (Eski Türkçe, Orta Türkçe) ‘rüzgâr’ kavram alanında gelişmiş bora, esin, tipi, yel vb. kelimeler günümüze ulaşarak birçok Türk yazı dillerinde ilk şekil ve anlamıyla korunup kullanılmaktadır. Bu makale kapsamında, tarihî Türk lehçelerinin zengin söz varlığı içinde başlıca rüzgâr terimlerinden bora (boran), esin, tipi, yel kelimeleri incelenmiştir. Çalışmanın amacı, ele alınan rüzgâr terimlerini tarihî-karşılaştırmalı yöntemle incelemek, ilgili terimlerin biçim, anlam ve etimolojik özelliklerini ortaya koymaktır. Çalışma esnasında, söz konusu terimlerin, tarihî ve çağdaş Türk lehçelerinde görülen şekil ve anlamları verilmiş, uğradığı değişim, dönüşüm, işlev ve kullanım alanları belirlenmiştir. Böylece, eski Türk yazıtları ve sonrası dönem Türkçesinde bu terimlerde gerek yapı ve gerekse anlam bakımından önemli ölçüde benzerlikler olduğu tespit edilmiştir.
Mazhar Narşap
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 984-991; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222174

Abstract:
Türk tarihine dair yazılı, sözlü ve arkeolojik kaynaklardan bilgi elde edilmektedir. Sözlü kaynakların başında ise destanlar ve efsaneler gelmektedir. Dede Korkut Boyları da sözlü kaynaklar arasında yer alan önemli bir eserdir. Dede Korkut Boylarında anlatılan olaylarda Türklerin devlet yönetimi, toplum ve aile yapısı, ekonomik, askeri ve dini hayatı gibi kültürel unsurlara dair bilgiler yer almaktadır. Söz konusu boylarda anlatılan olaylarda geçen bir başka kültürel unsur ise alplıktır. Alp; bağlı olduğu toplum için faydalı bir iş yapan, kahramanlık gösteren ve bunun karşılığında da toplum tarafından kendisine alp adı verilerek toplumda yerini almış kişidir. Türkler tarihleri boyunca iç ve dış düşmanlar ile mücadele etmişlerdir. Bu mücadelelerinde de alplar ön planda olmuştur. Alp kişi gösterdiği kahramanlığa göre ad almasından başka avladığı güçlü bir hayvanın derisinden yapılan özel kıyafeti giymesi de alp olduğunu göstermektedir. Dede Korkut Boylarında da toplum içerisinde bir çocuğun nasıl ad aldığı Dirse Han Oğlu Boğaç Han boyunda, alpın toplum içerisinde yeri Uşun Koca Oğlu Segrek’in boyunda, alpın avladığı hayvanın derisini giymesi ise Salur Kazan’ın Ejderhayı Öldürmesi boyunda anlatılmaktadır. Esasında Dede Korkut Boylarında alplık ile ilgili geçen ifadeler alplığın alametleridir.
Nihayet Arslan, Esengül Sağlam Can
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 722-734; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222105

Abstract:
Arma biliminde, büyük bir kalkanın içindeki aynı nişanı taşıyan daha küçük kalkanı tarif etmek için kullanılan “mise en abyme”in kelime anlamı “sonsuz bir uçuruma koymak”tır. Mise en abyme’i, hanedan armalarının görsel düzenlenişindeki yansıma ve derinlik etkisinden ilham alarak edebiyata kazandıran André Gide, kavramın çerçevesini “resim içinde resim” ve “oyun içinde oyun” gibi farklı bağlamlarla genişletmiş, Kalpazanlar romanında edebî bir teknik olarak mise en abyme’e örnekler sunmuştur. Roman sanatına yeni açılımlar kazandırmak isteyen Gide’in bütünü temsil eden/yansıtan daha küçük birimleri anlatıya yerleştirmesi ve romanın yazılış sürecini bir tema olarak kurguya dâhil etmesi Yeni Romancılar ile postmodernist yazarların edebî görüşlerini de etkilemiştir. Claude-Edmonde Magny, Lucien Dällenbach ve Marcus Snow gibi pek çok araştırmacının çalışmaları ise mise en abyme’in farklı karakteristik özelliklerinin ortaya çıkmasını ve kavramsal çerçevesinin genişlemesini beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada, Şehbenderzâde Filibeli Ahmed Hilmi’nin A’mâk-ı Hayâl romanında, edebî bir terim olarak mise en abyme’in izi sürülmüş, yapısı ve muhtevası itibariyle helezonik bir düzene sahip olan romandaki mikro yapıların makro yapıyla bağlantısı incelenmiştir. İç huzurunu arayan Râci’nin içine düştüğü inanç buhranından kurtulmak üzere çıktığı hakikat yolculuğunu anlatan roman; yansıma, tekrarlama, benzeme ve parça-bütün ilişkisi kurma gibi mise en abyme’in farklı özellikleri göz önünde bulundurularak ele alınmış, Ahmed Hilmi’nin, A’mâk-ı Hayâl’in merkezine/kalbine yerleştirdiği yapılar çözümlenmeye çalışılmıştır.
Arzu Yikilmaz
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 593-604; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222071

Abstract:
Dilin yapısının temelinde ses-biçim ve anlam unsurları yer alır. Buna göre, örneğin Türkçe bir sözün Türkçenin konuşulduğu farklı coğrafyalarda farklı söylenir durumda oluşunu veya türevlerinde görülen birtakım ses-biçim değişikliklerini tespit etmek, sözün kök ailesini bulmanın bir yoludur. Diğer bir yol, bir sözün kök veya türevlerinin temel, yani yazılı dilde bilinen ilk anlamından, mecazlaşmasıyla ortaya çıkan tüm anlam genişlemelerindeki söz-varlık ilişkilerini bulmaktır. Yazı tarihine bakıldığında, söz köklerine yapımlık eklerin gelmesiyle oluşan türevleşmelerin ve lehçeler arası alıntıların, sözlüklerin oluşturulmasından çok daha önce gerçekleşmiş olduğu görülür. Bu sebepten sözlüklerde bir söz kökü de, bir türev biçim de madde başı olabilmektedir. Farklı madde başlarında yer almış sözlerin birbiriyle olan ilişkilerini kurmak, kök ailesini bulmak da demektir. Bu amaçla yapılan çalışmalarda ise anlam belirleyici unsur olarak görev almaktadır. Anlamdaki aktarmalar yoluyla elde edilen “nedenli” olan eğretilemeli anlatımlar ile de bazen bütünün bir bölümü, bazen dışın içi veya tersi kastedilebilir. Bu yolla yapılan anlam aktarmaları da kök bilgiye ait anlam dallanmalarını gösterir. Bu çalışmada Türklerin hem temel hem de kültür sözlerinden biri olarak önem arz eden don sözü ve kök ailesi incelenecektir. Bu ailenin her üyesinin; kendi içinde tarihî ve çağdaş lehçelerdeki ses-biçim özellikleri, türevleri, kazandıkları tüm anlamlar üzerinden bağlantıları gösterilecektir. Bağlantıların bazen kök, bazen de türev biçimler yoluyla; bazen mecaz anlam, bazen de aktarmalı anlamlar yoluyla kurulabildiği gösterilecektir.
Ülkər Bahşiyeva
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1022-1029; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222215

Abstract:
Nizami Sırlar Hazinesi’ne adlı mesnevisinde folklor ürünlerini ve halk yaratıcılığını yaygın olarak kullanmıştır. Manevi ve ahlaki değerlere adanmış yirmi sohbetin ve kaleme aldığı hikayelerin neredeyse tamamında, halk arasında dolaşan efsane ve anlatılardan faydalanmıştır. Sırlar Hazinesi, “Nuşiravan ile Baykuşların Sohbeti”, “Sultan Sencer ile Yaşlı Kadının Hikayesi”, “Bir Şehzadenin Hikayesi”, “Harnel Reşid ile Berberin Hikayesi” şiirleri, “Avcı Köpek ve Kürk Masalı”, “Firidun ve Geyik Masalı” gibi eserleri doğrudan Azerbaycan folklorunun, efsanelerinin izlerini taşımaktadır. Sırlar Hazinesi adlı eserinin her sohbetinde (makalatında) ahlaki ve manevi bir tema sunulur. Sohbetlerdeki ana konular insan, evren, hayat, maneviyat gibi konuları kapsamaktadır. Sohbetlerinde okuyuculara tavsiyelerde bulunurken, hikayelerinde de bu tavsiyeleri estetik bir yapıda desteklemekte ve doğrulamaktadır. Benzer anlatımları, folklor anıtımız Dede Korkut destanında da görebilmekteyiz. Bilindiği gibi Dede Korkut, hikayelerinin mukaddimesinde verdiği tavsiyeleri, hikayelerinde de öğretici şekilde karşımıza çıkarmaktadır. Sırlar Hazinesi adlı eserin şiirsel yapısının destan geleneğiyle ilişkilendirilmesinin nedeni, Nizami’nin yaşadığı dönemde, sözlü edebiyat geleneğinden güç alan, sözel kültüre dayalı yazılı edebiyat örneklerinin varlığıyla ilişkilendirilebilir. Nizami folkloru yaratıcı bir yaklaşımla ele almış, kullandığı tüm folklor metinlerini yeni edebi ve estetik fikirler süzgecinden geçirmiştir. Bu şekilde folklor kalıplarına yeni fikirler, anlamlar yüklemiştir. Nizami için Türk destanları, Türk milli kimliğinin, devlet tarihinin ve milli ruhun tükenmez bir hazinesidir.
Abdullah Uçar
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 799-812; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222122

Abstract:
Lale Devri gibi şatafatlı bir dönemi de içine alan 18. yüzyıl, Osmanlı tarihinde siyasi, sosyal, iktisadi ve askerî alanlarda birtakım düzenlemelerin yaşandığı bir dönemdir. Osmanlı edebiyatındaki değişim ise esas anlamıyla kendini 19. yüzyılın ikinci yarısında gösterir. Klasik, hikemî, bedii ve mahallî üslupların görüldüğü bu dönemde devlet adamlarından istedikleri ilgiyi bulamayan şairler, kaside yerine tarih yazmaya başlamışlardır. Dîvânlar, klasik Türk edebiyatı alanında yapılan araştırmalar içinde önemli bir yer tutmaktadır. Bu eserler, yaklaşık altı yüz yıl süren klasik Türk edebiyatından kalan edebî miraslardır. Dîvânlar yazıldığı yüzyılın ekonomik, sosyal, askerî hayatı hakkında önemli bilgiler ihtiva etmektedir. Bu sebeple de bu eserler üzerine pek çok çalışma yapılmış ve hâlen de yapılmaya devam etmektedir. 18. yüzyılın dîvân sahibi şairlerinden biri olan Lem'î Halil Ağa (ö. 1137/1724-1725), İstanbul’da doğmuştur. Lem'î, öğrenim hayatını tamamladıktan sonra devlet erkânına kâtiplik, paşalara da kethüdalık yapmıştır. Döneminin usta şairlerinden biri olan Lem'î, özellikle tarih düşürmedeki mahareti ile tanınmıştır. Lem'î Halil Ağa 18. yüzyılda yazılan 4 şair tezkiresinde yer almıştır. Hayatı ve ailesi hakkında tezkirelerde detaylı bilgi bulunmamaktadır. Lem'î Halil Ağa’nın Dîvânında dört nazım şekliyle yazılmış şiirler bulunmaktadır. Bu dîvân, İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi NEKTY10197 numarada kayıtlı bir mecmuanın içinde yer almaktadır. Bu makalede Lem'î Halil Ağa ve dîvânı tanıtılmaya çalışılacak, şiirlerinden örnekler verilecektir.
Pınar Ibe Akcan, Umut Ufuk Demirhan
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 1635-1654; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222126

Abstract:
This study moves from the arguments on one side that language input (specifically the adult language) has a significant part and a shaping function in the communication process with children, on the other side that this process is exclusively shaped by co-textual and contextual cues. With this aim in mind, in this study, first, the related literature on child language, non-literal comprehension, and the effect of context on non-literal comprehension were overviewed then the data collection process of the study was introduced. And then, the database that includes the transcription of the pieces of a natural conversation with children in a TV show was analyzed around three questions in terms of: i. What is the nature of the trigger questions directed to children? ii. What is the nature of the main questions directed to children? and iii. What is the role of the clues in the non-literal comprehension process of children? To achieve this end, firstly, the quantitative aspects of the database were revealed, and non-literal expressions were analyzed as cues for children to answer the related questions within specified classifications. Secondly, the overall data including the cases of successful or unsuccessful communication instances between adults and the children were interpreted within the contextual cue perspective. While the main hypothesis is that in the database of pieces of conversation that include non-literal questions directed to children, clue existence enhances the comprehension of the non-literal meaning (hence the correct answers given), the results of the study have shown that it’s not the case and it is the nature of the clue not the existence that is determining.
Esra Beyler, Arzu Şen, Ebru Büşra Kolkiliç, Erdoğan KARTAL
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 902-921; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222144

Abstract:
Bu çalışmada Türkiye kaynaklı edebiyat sitelerinin değişik parametreler çerçevesinde değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın bütüncesi, Google arama motoru üzerinden edebiyat, edebiyat siteleri, Türkçe edebiyat siteleri ve benzeri farklı anahtar kelimeler aracılığıyla yapılan taramalar neticesinde bu bağlamda tasarlanmış ve ücretsiz ulaşılabilinen 14 etkileşimli edebiyat sitesinin derlenmesi yoluyla oluşturulmuş ve ardından söz edilen bütün siteler sırasıyla genel görünümleri, ağırlıklı yazın ve içerik türleri, site kurucuları, doküman türleri, site içi etkileşimleri, yardımcı araçlar ve ticari etkileşimleri bakımından olmak üzere 7 (yedi) farklı başlık altında incelenerek değerlendirilmeye çalışılmıştır. İnceleme neticesinde sitelerin; öncelikle görünüm olarak genellikle çağdaş bir arayüze sahip oldukları ve ağırlıklı yazın türü olarak da şiir ve öykülere yer verdikleri tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra, sitelerin genellikle şahıs veya ekipler tarafından ya da anonim olarak kurulabildiği görülmekte, doküman türü olarak da tamamında metinlerin yer aldığı dikkat çekmektedir. Edebiyat sitelerinde yer alan yardımcı araçlar incelendiğinde ise “arama motoru” ve “üç adımda bulma” seçeneklerinin ise kullanıcılara hızlı erişim sağlaması bakımından sitelerin tamamında varlığı tespit edilmiştir. Son olarak, yine sitelerin tümünde günümüzde sıkça kullanılan sosyal medya etkileşimi ve sitelerin çoğunda ise ticari etkileşim özelliklerinin bulunduğu saptanmıştır.
Nagihan Tepe, Gülşen Yilmaz
Rumelide Dil Ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi pp 936-945; https://doi.org/10.29000/rumelide.1222153

Abstract:
Bu araştırmanın amacı çeşitlilik ile ilgili yabancı alanyazındaki çalışmaları yayın yılı, hangi kategorilerdeki dergilerde yayınlandığı, tercih edilen araştırma yöntemi, örneklem grupları ve çeşitliliğin hangi boyutları ile ele alındığını inceleyerek, çeşitlilik ile ilgili bilgi birikimine katkıda bulunmaktır. Bu çalışma “çeşitlilik” ile ilgili daha önceden yapılmış çalışmaları incelemeyi amaçladığından sistematik derleme olarak tasarlanmıştır. Araştırma kapsamında SSCI veri tabanında taranan Educational Administration Quarterly (EAQ), Educational Management Administration & Leadership (EMAL), International Journal of Leadership in Education (IJLE) ve School Leadership Management (SLM) dergilerinde “çeşitlilik” konusunda yayınlanan makaleler incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre çeşitlilik konusu ile ilgili en fazla çalışmanın 2014 yılında gerçekleştirildiği; 2011 yılında hiç çalışma yapılmadığı tespit edilmiştir. Konu ile ilgili makalelerin en çok EAQ dergisinde, en az sayıda makalenin ise IJLE dergisinde yapıldığı görülmüştür. Kullanılan yöntem olarak en çok nitel yöntemler tercih edildiği, nitel araştırma yöntemlerinden ise sıklıkla görüşme tekniğinin kullanıldığı belirlenmiştir. Çeşitlilik konusunda en çok incelenen değişkenin ırk, kültür ve cinsiyet olduğu en az ise fiziksel engel durumu, ekonomik durum ve din değişkeninin çalışıldığı görülmektedir.
Page of 33
Articles per Page
by
Show export options
  Select all
Back to Top Top